★ [Fic] Why Did I Fall In Love With You ? (8059)

posted on 29 Apr 2010 14:41 by oillez

 

Title : Why Did I Fall In Love With You ?

Author : OILz
Pairing : 8059
Rate : PG
Warning : เรื่องนี้เกิดจากความว่างยามปิดเทอม ..... อย่าใส่ใจอะไรมากถ้ามันเพ้อ หาสาระไม่ได้ .. =w=

 

 

          ร้อน ....ร้อนมากๆ ..... ร้อนมากถึงมากที่สุด !

 

          โกคุเดระนั่งบ่นในใจเป็นรอบที่ร้อย

         

 

 

          สภาพตอนนี้เรียกได้ว่าใช้เหงื่ออาบแทนน้ำเลยก็ว่าได้ เพราะชุดนักเรียนสีขาวนั้นชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อจนทำให้แนบกับผิวขาวๆ ของร่างบาง .... แต่อย่ามาคิดทะลึ่งๆ แถวนี้นะ ! เพราะเขาเองก็ใส่เสื้อกล้ามเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วละ ....

         

 

          แปะ ...

 

          รับรู้ถึงความเย็นของน้ำกระป๋องที่มาแตะใบหน้าเบาๆ .... ไอ้เจ้าบ้าเบสบอล ?

 

 

 

          มือเอื้อมไปรับมาอย่างว่าง่าย คงเพราะอากาศร้อนถึงเพียงนี้ละมั้ง ? ทำให้ไม่มีคำบ่นที่หลุดออกมาเหมือนปกติ ยามะโมโตะมองร่างเล็กกระดกน้ำเงียบๆ แล้วยิ้มมุมปากเล็กๆ

 

          เงียบๆ แบบนี้ก็น่ารักดีนี่นา ....

 

          โกคุเดระใช่ว่าจะไม่เห็นรอยยิ้มและสายตานั่น แต่แกล้งทำเป็นไม่สนใจเท่านั้นแหละ ! ... ยิ้มอะไรของมันอยู่ได้ !!

 

          คิ้วสีเงินขมวดเล็กๆ ... ยิ่งอากาศมันร้อนๆ อยู่ด้วย !! มีความสุขนักรึไงที่อากศมันร้อน !! ยิ้มบ้าอะไรอยู่นั่นแหละ ?

 

          แต่ ... มันก็เป็นเพียงแค่ความคิดแหละนะ เพราะปากแดงๆ นั่นกำลังดื่มน้ำอยู่

 

          เหมือนว่ายามะโมโตะจะรับรู้ถึงความคิดนั้น ปากที่ยิ้มอยู่นั้นเลยหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ด้วย ใบหน้าที่หงุดหงิดอยู่นั้นเลยหันขวับมามองอย่างหาเรื่องทันที .... เขาน่ะ ระดับไหน ? ก็ลอยหน้าลอยตาทำเป็นไม่รู้เรื่องต่อไปน่ะสิ !

 

 

 

          เสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้น ทั้งคู่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะขยับตัวไปไหน ยังคงนั่งรับลมไปเรื่อยๆ แบบนั้น .. แต่แล้วจู่ๆ โกคุเดระก็หยิบกระเป๋าแล้วลุกขึ้นเดินไปทันที

 

          ... ถ้ามาโรงเรียนแล้วไม่เรียน จะมาทำไมนะ ? ..... ยามะโมโตะคิดกับตัวเองเบาๆ อย่างไม่เข้าใจ แล้วคว้ากระเป๋าเดินตามไปด้วยแต่จะว่างั้นก็เหอะ เราเองก็มาแล้วไม่ได้เรียนเหมือนโกคุเดระเหมือนกันแหละ ... คิดได้ดังนั้นก็ทำให้หลุดหัวเราะเบาๆ อีกครั้ง

 

           เสียงหัวเราะนั่นไม่รอดพ้นหูของโกคุเดระอยู่ดี ... หัวเราะอีกแล้วนะเจ้าบ้า ... !

         

 

          ~

 

          อยู่ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ... ไม่ใช่เสียงของเขา แต่เป็นเสียงของร่างบางที่เดินนำหน้าเขาต่างหาก

 

          มือบางล้วงกระเป๋ากางเกงเพื่อรับโทรศัพท์ ... ใครโทรมาฟ้ะ เบอร์ไม่คุ้นเลย ? .. แต่ก็ยังกดรับเพราะความอยากรู้อยากเห็นจนได้

 

          ยามะโมโตะเดินตามเงียบๆ อย่างไม่คิดจะกวน แต่คอยสังเกตท่าทางคนข้างหน้าไปเรื่อยๆ .. ดูท่าคนที่โทรมาจะไม่ค่อยถูกใจโกคุเดระซักเท่าไหร่ เพราะร่างบางแสดงท่าทางหงุดหงิดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่ติดที่โทรศัพท์มันแพง คงจะโยนลงแม่น้ำไปแล้วละมั้ง ... ?

 

          จู่ๆ ร่างตรงหน้าเขาก็หยุดเดิน แล้วหันหลังกลับมามองเขาตรงๆ นั่นทำให้อดเลิกคิ้วถามไม่ได้ แต่โกคุเดระก็ไม่ตอบอะไรทั้งสิ้น กลับเดินอาดๆ เข้ามาหาแล้วยื่นมือถือนั่นมาแนบหูให้ .... อยากให้คุย ?

 

          เปล่งเสียงรับออกไปอย่างงงๆ ... โกคุเดระเนี่ยไม่บอกอะไรเขาเลยนี่ ... แต่เสียงที่ตอบกลับมานั้นทำให้เขาตกใจและงงยิ่งกว่า สายตาจึงรีบหันไปมองเจ้าของโทรศัพท์อย่างช่วยไม่ได้ แต่คนๆ นั้นกลับเดินนำไปโดยไม่สนใจเขาเสียแล้ว ...       เมื่อกลับมาสนใจเสียงในโทรศัพท์ ก็พบว่าคนทางนั้นได้วางสายทิ้งไปตั้งแต่ที่พูดประโยคนั้นจบ ..... อะไรกันนี่ ?

 

 

 

          ยามะโมโตะรีบสาวเท้ายาวๆ ไปหาโกคุเดระที่เหมือนจะเดินรอเขา แต่พอจะถามอะไร ก็ตัดบทโดยการชวนเข้าร้านแถวนั้น .... โกคุเดระชวนเขา ? ... โอกาสแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ เลยรีบตอบรับทันทีโดยไม่ถามอะไรทั้งนั้น

 

          ร่างเล็กสั่งปลามากุโระตามปกติ แต่ที่แปลกกว่านั้นคือการมาถามเขาด้วยว่าจะเอาอะไร ... แม้จะไม่ใช่คำที่ไพเราะ งดงาม แต่ความเรียบง่ายนั้นทำให้รู้สึกดีอย่างน่าประหลาด ...

         

 

 

          ทั้งคู่นั่งรอบริกรนำอาหารมาให้โดยไม่มีใครพูดอะไรทั้งสิ้น ... วันนี้เป็นวันอะไรกันนะ ? ทำไมเงียบกันแบบนี้ ?

 

          คนหนึ่ง ... เสมองไปนอกหน้าต่าง สายตาที่เหม่อลอยนั้นไม่สามารถเดาได้เลยว่าคิดอะไรอยู่ ... คิ้วที่ปกติจะขมวดอยู่ตลอดเวลากลับคลายลง ...

 

          อีกคน ... นั่งมองคนที่นั่งตรงกันข้ามไปเรื่อยๆ ... อยากจะถามเรื่องโทรศัพท์นั้น แต่เหมือนมีอะไรมาบอกว่าไม่ควรถามตอนนี้ทำให้คนที่ปกติจะชวนคุยเลยเงียบไปด้วย

 

 

 

          วันนี้มันเงียบจริงๆ แหละนะ .....

 

 

 

          แม้บริกรจะนำอาหารมา แต่ทั้งคู่ก็เลือกที่จะทานโดยไม่มีใครพูดอะไรออกมา แม้จะจ่ายเงินและได้เวลาเดินกลับบ้าน ก็ยังคงบรรยากาศแบบนั้นต่อไปได้

 

          โกคุเดระชะลอฝีเท้าจนมาเดินข้างๆ ด้วยกัน แล้วเหลือบมองใบหน้า ... มันเป็นใบหน้าที่เขาไม่เคยเห็น ... นั่นคือใบหน้าครุ่นคิดของร่างสูง  ... ดูท่าจะคิดมากจนไม่ได้สนใจว่าตนเองได้เดินคู่มากับโกคุเดระตั้งแต่ออกมาจากร้านแล้ว ....

 

 

 

          มารู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อโกคุเดระกำลังจะเดินขึ้นแมนชั่นไป ด้วยความที่เพิ่งรู้สึกตัว ทำให้เขาตะโกนออกไปโดยไม่คิด

 

          ฉันเป็นแฟนนายหรอ ?!!!”

 

          ... รู้สึกเหมือนโกคุเดระจะสะดุดเล็กๆ ....

 

 

 

          สวัสดีครับ ... ?

 

          [นี่สินะ ... แฟนของโกคุเดระ ....]

 

          ฮะ ?

 

          ท่าทางฝั่งนั้นเค้าจะเข้าใจผิดว่า ฮะ ที่เป็นเสียงคำถาม กลายเป็น ฮะ ที่ตอบรับซะแล้ว ... เพราะพูดเพียงแค่นั้นก็ตัดสายทิ้งไป ... ยังไม่ได้ทันถามอะไรเลยทั้งสิ้น ....

 

 

 

          ไอ้บ้า !!!!”

 

          ร่างเล็กหยุดเดิน แต่ก็ยังไม่ได้หันกลับมา ....

         

 

 

          เราก็ต้องเป็นแฟนกันสิวะ !!!”

 

 

 

          ยามะโมโตะยิ้มกว้าง ....

 

          ก็ดูสิ ... หูแดงซะขนาดนั้นถึงจะหันหลังอยู่แต่ก็รู้ได้แหละนะ ....

 

          แฟนใครเนี่ย น่ารักชะมัด ...

         

 

 

          ... พูดออกมาแล้วห้ามกลับคำนะครับ

 

 

 

 

          ไอ้เจ้าบ้า !! ไม่ต้องมายิ้มเลยนะ !!!!      

 

          ทำไมฉันไปหลงเจ้าบ้าเบสบอลแบบนั้นได้เนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย !!!!

 

          น่าอายที่สุด !!!!!!!

 

 

 

          .... แต่มันก็... รู้สึกไปแล้วนี่ ..... ! เฮอะ !!

 

 

- END -

 

 

Talk

          สรุปคือก๊กกำลังขอเป็นแฟนใช่มั้ย ? =w= รู้สึกก๊กจะไม่ค่อยซึน เอ้ะ ? หรือซึนแต่ไม่แสดงออก ? -..-

 

          เป็นฟิคที่เขียนได้เรื่อยๆ โดยไร้พล็อต ไร้แก่นเรื่อง อยากเขียนอะไรก็เขียน .... แล้วทำไมจบแบบนี้ซะได้ ? ..  ฟังเพลงบิ้วอารมณ์ไปเรื่อยๆ แล้วมันก็ได้แบบนี้เอง ... ใช่ ชื่อเรื่องเอามาจากชื่อเพลงของดงบัง ..! เหมือนจะเป็นแรงบันดาลใจของเรื่องนี้เลยก็ว่าได้ เพราะเห็นชื่อเพลงแล้วเกิดอยากแต่งฟิค เลยแต่งๆ ให้จบออกมาเข้ากับชื่อเรื่องชื่อเพลง .... คงเป็นเหตุผลที่จบแบบนั้นละมั้ง ? ... ( ประโยคเดียว .. 5555 )

 

          รู้สึกเราจะมีแรงบันดาลใจจากชื่อเพลงหลายฟิคละ 555 เรื่องต่อไปเอา Love In The Ice ดีมั้ย ? 55555 ช่วงนี้ชอบเพลงนี้มาก ! ... แต่คงแล้วแต่อารมณ์จริงๆ แหละนะ ...

          ติ - ชม กันด้วย !

 

 

 

 

 

 

 

 

ฟิคนี้แต่งขึ้นเมื่อสองสามวันก่อน ... แบบว่ามันว่างมากมาย .. 5555

อะไรนะิออย ... กลับมาพร้อมกลับฟิควายซะงั้นเลยนะ ?

ก็ .. 555

 

ที่ห่างหายไปไม่มีอะไรมากหรอก พอดีเจอกับอะไรหลายๆ อย่าง

เปิดเข้ามา ก็เกิดอาการนอย เคยเป็นมั้ย ? แบบ ... ไม่มีอารมณ์น่ะนะ - -"

ที่จริงก็ติดเกมด้วยไม่ใช่หรอ ? .. แอร๊ฟฟฟ ~ ( เลว )

 

จะมีคนอ่านมั้ยเนี่ย .. อ่า ... TT'

อยากได้คำติ - ช๊มม !!

ขอซักนิดเถอะนะ ! TwT

 

 

Pz. ขออภัยที่ไม่ตอบเม้นนะช่วงนี้ ... ติดเกม ! =w=;;

 

 

 

 

 

 

edit @ 29 Apr 2010 14:56:26 by † ¨ O I L z ¨ †

† ¨ O I L z ¨ † View my profile